flag en

Het belang van je houding bij het recht richten van je paard Paard

Half november was de 25-jarige Thessa van der Land één van de deelnemers van het 4-daagse trainingsarrangement van Mischa Koot. Voor de uit Twijzel (Fr.) afkomstige amazone was het een hele reis naar Hooge Mierde, maar ze vond het absoluut de moeite waard.

Een hele ervaring

Voor deze trainingsweek bracht Thessa de 5-jarige ruin Macleod (v. Governor) mee naar Landgoed Culitsrode. Macleod is nu ruim een jaar onder het zadel en vormt pas sinds afgelopen juni een combinatie met Thessa. ‘Maccie’ is nog maar weinig van huis geweest, dus het was een hele ervaring voor hem. Thessa vertelt: “Mac staat bij mij aan huis, samen met een merrie met veulen en mijn eerste pony van 27 jaar. Ik rijd dan ook eigenlijk altijd thuis, alleen in alle rust. De eerste dag vond hij het dan ook wel spannend, maar er werd goed rekening met ons gehouden en zo kon ik ook goed trainen op ontspanning. De tweede dag was de echte vuurdoop, met paarden in de baan die pirouettes aan het draaien waren en wissels aan het springen waren. Maar met de goede begeleiding van Mischa reden we na 10 minuten al aardig fijn door de baan. Dat geeft ook vertrouwen voor de toekomst, om met een gerust hart vaker weg te gaan.”

Opleiden tot samen één

Macleod is niet het eerste paard dat Thessa van jongs af aan opleidt. Thessa: “Op ongeveer 6-jarige leeftijd ben ik begonnen met paardrijden, op de manege. Toen ik 10 jaar werd kreeg ik een ondeugende en mega lieve B-pony. Daarna kwamen er twee groene D-pony’s

die ik heb opgeleid t/m de klasse Z2 dressuur. Dit met de hulp van goede instructeurs, talentenprojecten en een grote dosis paardenliefde. Dressuur werd toen echt mijn passie. Op mijn 15e reed ik ook al in de klasse Z bij de paarden met onze Fries van toen. Later vervolgde ik dit (succes-) verhaal met meerdere KWPN-paarden, ieder met een eigen verhaal.

Omdat ik het opleiden heel leuk vind, heb ik met Mac bewust voor een nog redelijk ‘groen’ paard gekozen. Wat ook leuk is, is dat hij eigenlijk mijn tweede D-pony in het groot is. Wel hoop ik Mac uiteindelijk dusdanig op te kunnen leiden om goed mee te kunnen rijden op subtopniveau.” Maar prijzen winnen is niet hetgeen wat het állerbelangrijkste is voor Thessa. “Het heel makkelijk op kleine hulpen een proef door te komen en echt samen één zijn, en dat dan ook nog eens met een zelf opgeleid paard, dát is voor mij het beste gevoel van paardrijden.”

Belang van de basis
“In de trainingen met Mischa heb ik vooral gewerkt aan recht richten, aanleuning een aanspanning. Hoe cliché ook, in de basis komt het toch neer op van ontspanning naar aanspanning en vice versa. Mijn paard blijft rechtsom wat strakker en wil dan wel eens naar rechts vallen. Ik verbloemde dit onbewust door een bepaalde houding aan te nemen waarin ik hem corrigeerde en teveel ondersteuning bood. Mischa prikte hier al snel doorheen door mij op een diagonale lijn continu van been te laten verwisselen. Daardoor moest ik dus helemaal ‘chill’ en onafhankelijk gaan zitten, wat resulteerde in een slingerlijn. Dat maakte duidelijk hoeveel ik doorgaans eigenlijk aan het ‘knijpen’ was, terwijl dat natuurlijk helemaal niet goed is omdat je paard met die druk van bovenaf nooit goed zijn rug kan ontspannen .”

Spaghettibenen
De bevindingen uit de trainingen en uit de Flexchair workshop matchen heel erg met elkaar en de tips van Saskia kwamen dan ook erg goed van pas. Thessa: “Saskia constateerde op de Flexchair dat ik met name mijn rechterbovenbeen erg strak hield, daar wil ik te veel mee knijpen. In plaats daarvan moest ik deze juist ontspannen houden, als een soort ‘spaghettibenen’, en dan mijn onderbenen aanleggen als ‘grijpertjes’, zoals van een grijpmachine. Dat moest ik gaan toepassen in de trainingen om hem toch met een ontspannen houding en zit recht te kunnen richten.”

Gezellig en nuttig

“Dit was de eerste keer dat ik een trainingsarrangement volgde bij Academy Bartels. Een vriendin van mij deed ook mee, wat het extra gezellig maakte. Het is ook helemaal niet alleen maar voor ruiters die al heel ver zijn in de opleiding met hun paard. Het is juist ook heel goed om ervaring op te doen met een jonger paard, routine te krijgen en te zorgen voor een correcte basis. Ik vind het zeker een aanrader.”